جلبک‌ها؛ راهی ارزان‌تر، سبزتر و اخلاقی‌تر برای کشت سلول‌ها

کشت همزمان جلبک کلرلا با سلول جانوری

رشد سریع‌تر پوست برای قربانیان سوختگی ممکن است با استفاده از روشی نوین در کشت سلولی، که توسط پژوهشگران دانشگاه کوئینزلند توسعه یافته و مبتنی بر جلبک‌هاست، امکان‌پذیر شود.

دکتر ملانی اوی و تیم او در مؤسسه علوم زیستی مولکولی دانشگاه کوئینزلند، گونه‌ای جدید از جلبک‌های این منطقه به نام Chlorella BDH-1 را با سلول‌های پستانداران ترکیب کردند تا فرآیند رشد سلول‌های بافتی را بهبود دهند. نتایج این تحقیق در مجله Biotechnology منتشر شده است.

دکتر اوی در توضیح این پژوهش گفت:
«کار ما نشان می‌دهد که سلول‌های ماهیچه‌ای که همراه با جلبک‌ها کشت داده می‌شوند، سریع‌تر رشد می‌کنند، عمر طولانی‌تری دارند و به افزودنی‌های گران‌قیمت کمتری نیاز دارند.»


او افزود:
«جلبک‌ها مانند سیستم‌های پشتیبان کوچک عمل می‌کنند که می‌توانند همزمان چندین مشکل را برطرف کنند.»

این عکس تبلیغ دوره پرورش جلبک اسپیرولینا

کاربردهای گسترده در مهندسی بافت و پزشکی بازساختی

این پژوهش می‌تواند به پیشرفت در حوزه‌های مهندسی بافت و پزشکی بازساختی کمک کرده و رشد بافت‌های سه‌بعدی و پیوندهای پوستی را تسریع بخشد.


در آزمایش‌های کشت سلولی، پژوهشگران شاهد بیش از ۸۰ درصد افزایش در رشد سلول‌ها، تا سه برابر افزایش در تعداد سلول‌های قابل استفاده و ماندگاری بیشتر کشت‌های سلولی بودند. همچنین، کاهش ۵۰ درصدی در نیاز به استفاده از سلول‌های حیوانی نیز مشاهده شد.


پتانسیل در تولید گوشت پرورشی و فراتر از آن

این روش همچنین پتانسیل کاربرد در تولید گوشت پرورشی را دارد و می‌تواند آن را به گزینه‌ای مقرون‌به‌صرفه‌تر تبدیل کند.


سازمان تنظیم مقررات غذایی استرالیا و نیوزیلند (Food Standards Australia New Zealand) اخیراً فروش گوشت‌های پرورش‌یافته در آزمایشگاه — که از طریق رشد یا تکثیر سلول‌های منفرد حیوانی تولید می‌شوند — را تأیید کرده است. با این حال، هزینه همچنان یکی از موانع اصلی باقی مانده است.

دکتر اوی در این باره اظهار داشت:
«با رشد جمعیت جهانی، نیاز به پروتئین افزایش می‌یابد، اما این ماده مغذی یکی از گران‌ترین درشت‌مغذی‌هاست. علاوه بر آن، دامپروری نیز یکی از نگرانی‌های مهم زیست‌محیطی به شمار می‌رود.»

او ادامه داد:
«تولید گوشت در آزمایشگاه گران‌قیمت است، عمدتاً به‌دلیل نیاز سلول‌ها به مواد مغذی و اکسیژن و همچنین تولید مواد زائد.»

او تأکید کرد:
«پژوهش ما می‌تواند گوشت پرورشی را به منبعی پایدار، مقرون‌به‌صرفه و از نظر اخلاقی قابل‌قبول از پروتئین تبدیل کند.»

ظرف کشت نیمه تراوا

سایر کاربردهای جلبک Chlorella BDH-1 در کشت سلولی

برخی از کاربردهای دیگر این جلبک در کشت سلولی عبارت‌اند از:

  • رشد ارگانوئیدها (توده‌های سلولی مصنوعی که شبیه اندام‌ها هستند) برای آزمایش داروها و کاهش نیاز به استفاده از حیوانات آزمایشگاهی.
  • تولید دارویی، که در آن شرکت‌ها می‌توانند سلول‌ها را با بازده بالاتر، هزینه‌های سربار کمتر و نیازهای تغذیه‌ای محدودتر پرورش دهند و آزمایش کنند.
این عکس نمونه کشت جلبک کلرلا است

چرا Chlorella BDH-1 انتخاب شد؟

دکتر اوی توضیح داد که این جلبک به این دلیل انتخاب شده که این گونه خاص گلوکز مصرف نمی‌کند و با سلول‌های پستانداران برای منابع غذایی رقابت ندارد. این جلبک به‌صورت طبیعی اکسیژن تولید کرده و مواد زائد را حذف می‌کند و بدین ترتیب محیطی مناسب‌تر برای رشد سلول‌های ماهیچه‌ای فراهم می‌آورد.

او افزود:
«در بدن انسان، خون اکسیژن را به سلول‌ها می‌رساند و مواد زائد را دفع می‌کند؛ اما در محیط آزمایشگاهی چنین سیستمی وجود ندارد.»

او در پایان گفت:
«با افزودن جلبک، ما اساساً نوعی همزیستی کوچک یا تعامل متقابل سودمند ایجاد می‌کنیم، که طی آن جلبک‌ها اکسیژن فراهم می‌کنند، مواد زائد را حذف می‌کنند و به رشد بهتر سلول‌ها کمک می‌نمایند.»

این تبلیغ استوک جلبک اسپیرولینا است

وی نتیجه گرفت:
«این ایده‌ای ساده با پتانسیلی گسترده است. با همکاری با طبیعت — یعنی استفاده از جلبک برای بهبود محیط سلولی — ما روشی مقیاس‌پذیر برای حمایت از کشت‌های سلولی سالم‌تر، بادوام‌تر و کارآمدتر ارائه کرده‌ایم.»

منبع خبر

مقاله اصلی

با کلیک بر روی آیکون های زیر ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید.

سبد خرید
پیمایش به بالا